کاشت ‘درختهای مصنوعی’ برای کاهش گاز کربنیک (به نقل از بی بی سی فارسی)

درخت مصنوعی ممکن است در مناطقی کاشته شود که میزان دی اکسید کربن ساخت بشر بالاست

مهندسان بریتانیایی می گویند ممکن است در طی 10 تا بیست سال آینده صد هزار”درخت مصنوعی” کاشته شود تا به تدابیری که در این کشور برای کاهش گاز دی اکسید کربن تولید شده توسط بشر در نظر گرفته شده است، کمک کند.

“موسسه مهندسان مکانیک” در بریتانیا گزارشی جدید منتشر کرده است که در آن سه گزینه ژئو مهندسی به عنوان پیشنهادهایی عملی برای کاهش میزان گاز کربنیک برجسته شده است. درخت های مصنوعی یکی از این سه گزینه بوده است.

تدوین کنندگان این گزارش می گویند که بدون کمک ژئو مهندسی، اجتناب کردن از خطرات گرمایش زمین غیرممکن خواهد بود.

آکادمی ملی علوم در بریتانیا ژئو مهندسی را گزینه هایی می داند که شامل طرح های بزرگ مهندسی محیط زیست می شود و هدف از به کارگیری آنها مقابله با تاثیراتی است که ناشی از تغییر ویژگی های شیمیایی جو بوده است.

“سلاحی کارگر بر همه چیز نیست”

دکتر تیم فاکس، که تدوین گزارش جدید موسسه مهندسان مکانیک را هدایت کرده است، گفت نباید به ژئو مهندسی به عنوان سلاحی کارگر بر هر قدرت مخرب نگاه کرد؛ سلاحی که می تواند به تنهایی بر گرمایش زمین غلبه کند.

او به بی بی سی گفت ژئو مهندسی باید توام با تلاش های دیگری که برای کاهش دی اکسید کربن و همچنین روش هایی که برای تطبیق با تاثیرات گرمایش زمین مطرح و به کار گرفته شده است، استفاده شود.

بنا به محاسبات بسیاری از دانشمندان حوزه آب و هوا جهان فقط چند دهه فرصت دارد تا میزان گازهای گلخانه ای خود را کاهش دهد.چند دهه دیگر میزان دی اکسید کربن موجود در اتمسفر به حدی افزایش یافته است که بالا رفتن دمای هوای کره زمین اجتناب ناپذیر شده است.

نویسندگان این گزارش می گویند نوع ژئو مهندسی که آنها پیشنهاد داده اند باید برای کوتاه مدت در نظر گرفته شود چون فقط باعث تاخیر در روند گرمایش زمین می شود اما در دراز مدت کاهش تولید گاز دی اکسید کربن حیاتی است.

آنها دو نوع ژئو مهندسی را تعریف می کنند.

نم ووفان، از دانشگاه ایست آنگلیا (استان آنگلیلای شرقی در بریتانیا)، می گوید: “اولین نوع تلاش دارد کره زمین را با منعکس کردن نور خورشید به نقطه ای دور از کره زمین، خنک کند. نوع دوم ژئو مهندسی می خواهد دی اکسید کربن را از اتمسفر حذف و در مکانی خاص انبار کند.”

گروه مهندسان صدها گزینه مختلف را مطالعه کردند اما با توجه به فن آوری های فعلی، فقط سه گزینه را به عنوان ایدهایی قابل اجرا مطرح کرده اند.

عامل کلیدی در انتخاب این سه گزینه امکان اجرای آنها با استفاده از فن آوری های است که دی اکسید کربن منتشر شده از آنها محدود است و در واقع خود به مشکل اصلی اضافه نمی شود.

دکتر فاکس گفت: “در حال حاضر نمونه هایی از درخت های مصنوعی در دست ساخت است. طراحی درخت های مصنوعی به لحاظ اجزای سازنده آن بسیار پیشرفته است. خط تولید خودکاری که قرار است آنها را ارائه دهد نیز بسیار پیشرفته است. در مدت زمانی نسبتا کوتاه این درخت ها را می توان در شمار انبوه تولید و توزیع کرد.”

این درخت ها بنا به این اصل کار می کند که دی اکسید کربن را با استفاده از فیلترهایی از هوا جذب کند. پس از آن دی اکسید کربن جذب شده از فیلترها جدا و انبار می شود.

دکتر فاکس گفت نمونه درخت مصنوعی هم اندازه یک کانتینر دریایی است و در مقایسه درختی هم قد و قواره خود در طبیعت قادر است هزاران بار بیشتر دی اکسید کربن از اتمسفر جذب کند.

روش دیگری که مورد توجه و علاقه گروه مهندسان مکانیک است نصب بیوراکتورهای نوری روی ساختمان هاست. برای اجرای این روش از محفظه های شفاف که حاوی جلبکند، استفاده می شود. جلبک ها در جریان فرایند فتوسنتز، دی اکسید کربن هوا را به خود جذب می کنند.

سومین گزینه، در ارتباط با کاهش تشعشات خورشیدی است. در این روش تشعشعات خورشید به فضا منعکس و بازگردانده می شود. این گزارش می گوید که ساده ترین روش برای این کار مجهز کردن ساختمان ها به پشت بام ها منعکس کننده است.

تدوین کنندگان این گزارش تاکید دارند که هر سه گزینه به تحقیقات بیشتری نیاز دارد و از دولت بریتانیا خواسته اند تا برای تحلیل موثر بودن، خطرات و هزینه طرح های ژئو مهندسی 10 میلیون پوند اختصاص دهد.